Πολιτικά κόμματα, δανειστές αλλά και η ΕΕ που σήμερα
είναι σε ρόλο τιμωρού
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψη του
Μοχάμεντ Ελ
Εριάν, του επικεφαλής της PIMCO, του κολοσσιαίου επενδυτικού οργανισμού
που διαχειρίζεται 1,4 τρισ. δολάρια, είναι βαρύνουσα διεθνώς, κι όχι μόνο για
τις αγορές.
Στο τελευταίο του άρθρο, αποδίδει με απόλυτα ευθύ και
ξεκάθαρο λόγο, τις ευθύνες σε αυτούς που προκάλεσαν την ελληνική τραγωδία, όπως
τη ζούμε σήμερα, δηλαδή στα ελληνικά πολιτικά κόμματα, στους ιδιώτες
μεγαλοεπενδυτές, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τους ατελείς θεσμούς της, όπως και σε
αυτό το ΔΝΤ. Άλλοι ευθύνονται γιατί υπέσκαψαν την ανταγωνιστικότητα της
ελληνικής οικονομίας, γιατί δημιούργησαν τη γνωστή «φούσκα» κι άλλοι γιατί δεν
έδρασαν έγκαιρα για να αποφευχθεί η καταστροφική κρίση που έχει φθάσει σήμερα να
απειλεί την Ευρωζώνη.
Σύμφωνα με τον Mοχάμεντ Ελ Εριάν, η
Ελλάδα παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με την Αργεντινή
πριν την χρεοκοπία της, σημειώνοντας ότι θα πρέπει να περιμένουμε να ξεσπάσει
έντονη διαμάχη σχετικά με το ποιος φταίει για την όλο και πιο βαθιά μιζέρια που
αντιμετωπίζουν πλέον εκατομμύρια Έλληνες.
Πολλοί θα βιαστούν να
κατηγορήσουν τις
ελληνικές κυβερνήσεις των οποίων ηγήθηκαν τα
πάλαι ποτέ κυρίαρχα πολιτικά κόμματα, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, λέει ο
επικεφαλής της PIMCO. Οι ευθύνες τους οφείλονται στην προθυμία τους να
ευημερήσει η χώρα με δανεικά, δημιουργώντας τεράστια χρέη, ενώ ταυτόχρονα την
οδηγούσαν σε δραματική απώλεια ανταγωνιστικότητας και, συνεπώς, αναπτυξιακής
προοπτικής. Ορισμένοι μάλιστα επιδίωξαν να είναι εξαιρετικά φειδωλοί με την
αλήθεια, και δεν αποκάλυψαν το πραγματικό μέγεθος των ελλειμμάτων και των
χρεών.
Αλλά η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ απογοήτευσαν τους Έλληνες
πολίτες κι όταν χρειάστηκε να γίνουν προσαρμογές και μεταρρυθμίσεις. Την αρχική
φάση άρνησης διαδέχθηκαν δεσμεύσεις που δεν μπορούσαν να τηρηθούν (και κατά την
άποψη ορισμένων, σημειώνει, δεν θα έπρεπε να τηρηθούν, λόγω του προβληματικού
σχεδιασμού των προγραμμάτων).
Βέβαια, για να δημιουργηθεί χρέος σημαίνει
ότι έχει δοθεί πίστωση, τονίζει ο Ελ Εριάν.
Οι
ιδιώτες πιστωτές
της Ελλάδας έριξαν με μεγάλη χαρά λεφτά στη χώρα, όταν όμως η τεχνητή
έκρηξη της οικονομίας δεν μπορούσε πλέον να διατηρηθεί, αποποιήθηκαν τις ευθύνες
τους. Ο υπερδανεισμός ήταν τόσο διαδεδομένος που, σε κάποιο σημείο, έριξε την
διαφορά της απόδοσης μεταξύ των ελληνικών και των γερμανικών κρατικών ομολόγων
σε γελοία χαμηλό επίπεδο για δυο χώρες που διαφέρουν θεμελιωδώς τόσο
πολύ.
Όμως, σύμφωνα με τον Eλ Εριάν, ούτε η ελληνική κυβέρνηση ούτε οι
ιδιώτες πιστωτές της έδρασαν κατ’ αυτόν τον τρόπο χωρίς να έχουν κάποιο
«στήριγμα». Και οι δυο πλευρές καθησυχάστηκαν από την πολιτική κάλυψη που
παρείχε η προσπάθεια ενοποίησης της Ευρώπης.
Και στις δυο περιπτώσεις
-δηλαδή στους κανόνες και τους θεσμούς- η
Ευρωζώνη δεν
ανταποκρίθηκε στα απαιτούμενα. Ας θυμηθούμε, προσθέτει, πως οι μεγάλες
οικονομίες, Γαλλία και Γερμανία, ήταν μεταξύ των πρώτων μελών που παραβίασαν
τους κανόνες για τους προϋπολογισμούς, οι οποίοι θεσμοθετήθηκαν με την έναρξη
ισχύος του ευρώ. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αποδείχθηκαν αναποτελεσματικοί όταν ήρθε η
ώρα να επιβληθεί η συμμόρφωση.
Η Ευρώπη όμως, σημειώνει ο Eλ Εριάν,
απέτυχε να αντιδράσει σωστά κι όταν έγινε εμφανές ότι η Ελλάδα άρχισε να
παραπαίει. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν κατάφεραν να πετύχουν σύγκλιση απόψεων σε μια
κοινή αποτίμηση των προβλημάτων της χώρας, πόσο μάλλον να συνεργαστούν για μια
σωστή αντιμετώπισή τους.
Τέλος, υπάρχει το
Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο, όπου «η πολιτική σκοπιμότητα φαίνεται πως υπερέβη την ικανότητα
ανάλυσης, υπονομεύοντας τόσο τον άμεσο επωφελή ρόλο του Ταμείου όσο και την
λειτουργία του ως πολιτικού και οικονομικού καταλύτη».
Όπως επισημαίνει,
σήμερα κανένας από τους τέσσερις δεν μπορεί να αποφύγει την πραγματικότητα ότι η
κατάρρευση της Ελλάδας δεν θα είχε συντελεστεί εάν δεν είχαν δείξει αδιαφορία
κατά τη διάρκεια της οικονομικής έκρηξης κι αν δεν εκπλήρωναν με τόσο πλημμελή
τρόπο τις υποχρεώσεις τους κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης. Θα ήλπιζε κάποιος,
συμπληρώνει ο CEO της PIMCO, ότι θα αποδοθούν ευθύνες και στους τέσσερις , αλλά
το πιθανότερο είναι ότι θα «την γλιτώσουν» πολύ εύκολα.
Ιδιαίτερα σε
σύγκριση με τα πραγματικά θύματα αυτής της ιστορικής τραγωδίας –δηλαδή τα πιο
ευάλωτα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού η κατάσταση των οποίων θα γίνει πολύ
χειρότερη, σήμερα και για πολλά χρόνια ακόμα, καθώς εξαφανίζονται θέσεις
εργασίας, εξατμίζονται οι αποταμιεύσεις και καταστρέφονται τα αναγκαία για τη
συντήρησή τους.
Αλλά πιθανότατα δεν θα είναι οι μόνοι. Εκατομμύρια άλλοι
μπορεί να υποστούν παράπλευρες ζημιές, καθώς η οικονομική κρίση απειλεί να
εξαπλωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στο σύνολο της παγκόσμιας
οικονομίας.
Εντυπωσιακή όμως, είναι και η κατάληξη του, σύμφωνα με την
οποία «σε ένα πιο δίκαιο κόσμο τα ευπαθή τμήματα της κοινωνίας θα δικαιούντο να
πάρουν πίσω τα επίσημα προνόμια, τους μισθούς, τα bonus τα οποία απόλαυσαν για
πολύ καιρό οι τέσσερις υπεύθυνοι της τραγωδίας. Σε τούτο τον κόσμο όμως, όπως
είναι σήμερα, αποτελούν απλώς μάθημα για το μέλλον».
www.voria.gr